پربیننده ترین
کد خبر: ۸۷۰۹
تاریخ انتشار: ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۴
شانزدهم دی‏‌ماه، سالروز شکل‏‌گیری حماسه خونین هویزهتوسط دانشجویان پیرو خط رهبری و به فرماندهی دانشجوی شهید، علم‏‌الهدی است. این دانشجویان رزمنده در ۱۵ دی ۱۳۵۹، عملیاتی را در هویزه و سوسنگرد آغاز کردند و پیروزی‌های مهمی کسب کردند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی غریو، حدیث دانشجویان شهید، حکایت عاشقانی است که ندای تاریخی «هَل مِن ناصِر یَنْصُرُنی و هل من مُعینٍ یُعِینُنی» آموزگار مکتب جهاد و شهادت را لبیک گفتند و جام هستی را به تیرگی شرک، تباهی کفر و سیاهی ستم نیالودند. ما امروز وارثان دانشجویان شهیدی هستیم که در باتلاق های شلمچه، قله های کردستان، جزایر مجنون، دشت فکه و میعادگاه هویزه و طلاییه، چون شمع، سوختند تا اندیشه ناب انقلاب اسلامی استمرار یابد و سنگرهای کلیدی جهان را فتح کند.

جنبش اصیل دانشجویی در زمان دفاع مقدس یا حتی پیش از آن، در دورانی که سراسر ایران اسلامی زیر یوغ استثمار بود، پا گرفت. این جنبش در زمان جنگ، با پیروی از دانشجویانی چون علم الهدی یا استادان بزرگی چون چمران، نقش بزرگی در دفاع از این آب و خاک برعهده گرفت. آنها دانشجویانی بودند که به اصلاح وضعیت عمومی جامعه ایمان داشتند و جان خود را بر سر آرمان های خود گذاشتند. اگر حسین علم الهدی و یارانش، جان خود را برای دفاع از میهن و اسلام فدا کردند، امروز جنبش اصیل دانشجویی می تواند با تکیه بر دانش، مهارت و ایثار خود، در عرصه های سازندگیِ صنعتی، فرهنگی و علمی، دوباره گام های عاشقانه بزرگ تری بردارد.

شانزدهم دی‏‌ماه، سالروز شکل‏‌گیری حماسه خونین هویزهتوسط دانشجویان پیرو خط رهبری و به فرماندهی دانشجوی شهید، علم‏‌الهدی است. این دانشجویان رزمنده در ۱۵ دی ۱۳۵۹، عملیاتی را در هویزه و سوسنگرد آغاز کردند و پیروزی‌های مهمی کسب کردند.
نیروهای اسلام درحالی‏‌که تجهیزات نظامی در اختیار نداشتند، تا آخرین قطره خون به دفاع از سرزمین ایران اسلامی پرداختند، مظلومانه به شهادت رسیدند و حماسه هویزه را آفریدند. به پاس تجلیل از رشادت‌های دانشجویان مسلمان پیرو خط امام (ره)، به‏‌ویژه شهید علم‏‌الهدی، شانزدهم دی، روز «شهدای دانشجو» نام گرفت.
در دست‏‌نوشته‌ای به‏‌جا مانده از شهید علم‏‌الهدی چنین می‌خوانیم: «... من در سنگر هستم. در این خانه محقر، در این خانه فریاد و سکوت، فریاد عشق و سکوت، در این سرد و گرم، سردی زمستان و گرمای خون. در این خانه ساکن و پرجوش و خروش، سکون در کنار رودخانه و هیجان قلب و شور شهادت. خانه نمناک و شیرین، کوچکی قبر و عظمت آسمان. این خانه، کوچک است. این سنگر، این گودی در دل زمین، این گونی‌های بر هم تکیه داده شده، پر از حرف است. فریاد است. غوغاست... صدای پرمحبت اصغر و حرف زدن آرام رضا و خوش‏‌زبانی منصور، بغض گلویم را گرفته. قطرات اشکم هدیه‌تان باد. تنهایی، عمیق‌ترین لحظات زندگی یک انسان است...»
امام خمینی (ره)، عارفی وارسته بود که در محراب عشق و در طلب وصال یار زندگی می‌کرد. یاران وی نیز که در محضر عالمی چون او شاگردی کرده بودند، درس عشق، جهاد و شهادت را از ایشان آموختند و با توکل به خدای بزرگ، شهادت را بر زندگی در دنیا ترجیح دادند.
در آموزه‌های دین اسلام، شهادت و گزینش مرگ سرخ، بر آگاهی از مبانی آزادی و اختیار در مبارزه بر ضد انحراف فکری متکی است که مجاهد آن را با منطق، شعور و بیداری انتخاب می‌کند. شهادت، مکتب سازنده‌ای است که شگرف‌ترین اثر و خلل‏‌ناپذیر‌ترین واکنش نسل‌های تاریخ را با خود همراه دارد.
با این دیدگاه، دانشجویان پیرو خط امام (ره) در دی‏‌ماه سال ۱۳۵۹ش، برگی از دفتر جنگ و انقلاب را در هویزه ورق زدند. عملیات هویزه، نخستین حمله مهم ایران بود که در آن میان نیروهای مردمی؛ یعنی سپاه، ارتش، بسیج و عشایر، هماهنگی کامل برقرار شد. این عملیات، موجی از شهادت‏‌طلبی را در جوانان به‏‌وجود آورد.
مقام معظم رهبری، حضرت آیت‏‌الله العظمی خامنه‌ای در پیامی به کنگره شهدای دانشجو، از دانشجويان شهيد هويزه با عنوان سرآمدان ایمان و ایثار آگاهانه، یاد کرده و تأکید فرمود: «امروز که دشمنان کمین‏‌گرفته نظام اسلامی درصدد از رونق انداختن جهاد و شهادت هستند، دانشجویان عزیز و همه جوانان باید این عامل قدرت ملی و شاخص ایمان خالصانه را از دست ندهند و آن را بزرگ بشمارند.»




انتهای خبر / 224224

نام:
ایمیل:
* نظر: